نویسنده: لیدا تبیانی - ۱۳۸٤/۱٠/۳٠
سلام .و يک غزل قديمی از سال۸۱
(...)
چشم تو پر کرده نگاهم را ،سه نقطه
حرفی بزن چيزی ...همين حالا٬سه نقطه
هر روز با اين چشمهای سرد و مأيوس
خط می زنم ديدارها را با سه نقطه
يک بار ديگر شاعرم شو خالق من!
من را بِکِش واژه به واژه؛ تا سه نقطه
ـ اين شعر لبريزست از احساس نگفتن
حس" نمی خواهم بگويم"يا سه نقطه
اين شعر مال تو از اول.شاعرش تو!
بگذار تا خود را بميرم با ...
