سلام .و يک غزل قديمی   از سال۸۱

(...)

چشم تو پر کرده نگاهم را ،سه نقطه

حرفی بزن چيزی ...همين حالا٬سه نقطه

 هر روز با اين چشمهای سرد و مأيوس

خط می زنم ديدارها را با سه نقطه

يک بار ديگر شاعرم شو  خالق من!

من را بِکِش واژه به واژه؛ تا سه نقطه

ـ اين شعر لبريزست از احساس  نگفتن

حس" نمی خواهم بگويم"يا سه نقطه

اين شعر مال تو از اول.شاعرش تو!

بگذار تا خود را بميرم با ...

بوسه می وزد و با تو در برهنگی تمام تر

پوستم هميشه شاعرست!فکر می کند که هر

ـ اتفاق بال يک پرنده است با وجود شک

لانه می شود اگر چه در دهان او ٬ کلاغ پر

ـ می رود دو چشم پای بادبادکی بريده! جيغ

ـ می شود لبالب از تهوع عبور... بر

ـ گرد بادها جنوب می وزند ؛بادها دروغ

ـ گفته اند بادها هميشه روی صورتم تبر ...

خوشه های اضطراب در منست ريشه های نور

ـ در تو روزهای گرم٬آفتاب٬رودخانه های شعله ور

زير پوستم اگر چه ... بی رويه عاشقت... اگر 

دست ها ورق نخورده،برده ای! هميشه سهم من

بی رويه عاشقت شدم!